De schilderijen van Eric Fourez van landschapsdelen bij het ochtendgloren zijn niet alleen esthetisch maar hebben ook een ethisch aspect. In de muziek zou je spreken van stiltes. In de schilderkunst zou je dat ook zo kunnen zeggen, maar je zou eerder gewag maken van spaarzaam gebruik van middelen, van het scheppen van afstand, van losmaken, terugtreden, wellicht van isolement en waarom niet, van zuiverheid. Ongetwijfeld gaat de schilderkunst van Eric Fourez tegen de stroom in van de mode en de opdringerige beelden.
Zijn werk is de anti-shock, de visuele anti-agressie. Alleen al daarom en omdat het zo anders is, werpt het vragen op. Wat betekent het in de vormtaal van tegenwoordig? Ronduit een ethische stellingname in de verhouding tot de wereld, tot het alledaagse leven evenals een intellectueel en esthetisch engagement. Hij kiest niet de weg van de minste weerstand, en zoekt ook niet een of andere uitvlucht of toevlucht. Daarentegen is er wel sprake van een overduidelijke afwijzing van het demonstratieve, de chaos, het verval of van de overdaad, de kitsch en het opzichtige.