Tijdens de bloei van de pop art, de minimal art en de conceptuele kunst bleef er in Belgie een belangrijke voedingsbodem bestaan voor de schilderkunst. Vanaf het begin van de jaren 1960 behoorde Etienne Elias tot de voorhoede van de ontwikkelingen die leidden tot de heropleving van de schilderkunst, op een ogenblik dat schilderen en het medium verf werden beschouwd als irrelevant of achterhaald. Kenmerkend voor de nieuwe ontwikkeling van het schilderkunstig medium was de uitgesproken voorkeur voor het figuratieve: De Nieuwe Figuratie. In het werk van Elias is die figuratie steeds verbonden met het alledaagse. Door zijn ongewone kijk op de dingen geeft de kunstenaar aan de dagdagelijkse realiteit een magische, po?tische, humoristische, ironische en expressieve inhoud.